واکسیناسیون نوزادی؛ سپری محافظ در برابر عفونتهای خطرناک
همزمان با هفته جهانی واکسیناسیون، اهمیت آغاز برنامه ایمنسازی از همان لحظههای نخست زندگی بیش از پیش مورد توجه قرار میگیرد. نوزادان در هفتهها و ماههای ابتدایی تولد، به دلیل کامل نبودن سیستم ایمنی بدن، در برابر بسیاری از عفونتها آسیبپذیر هستند. واکسیناسیون در این دوره میتواند سپری محافظتی در برابر بیماریهای خطرناک ایجاد کند. در همین زمینه با دکتر صالحه تجلی، استادیار پرستاری کودکان و مراقبت های ویژه نوزادان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران گفتوگو کردهایم.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران دانشکده پرستاری و مامایی؛ بسیاری از مادران درباره زمان، ایمنی و عوارض احتمالی واکسنها پرسشها و نگرانیهایی دارند. در این گفتوگو، دکتر تجلی، به مهمترین سوالات و نگرانیهای مادران درباره واکسیناسیون نوزادان پاسخ میدهد.
چرا واکسیناسیون در دوران نوزادی اهمیت ویژهای دارد؟
نوزادان در هفتهها و ماههای نخست زندگی در برابر بسیاری از عفونتها آسیبپذیر هستند. سیستم ایمنی آنها هنوز کامل نشده و توان مقابله با برخی بیماریها را ندارد. واکسیناسیون نوزادی یک لایه محافظتی فوری ایجاد میکند و از ابتلا به بیماریهایی مانند سل و هپاتیت B که میتوانند در این سن بسیار شدید باشند، جلوگیری میکند. به همین دلیل برنامه واکسیناسیون از بدو تولد آغاز میشود.
مهمترین واکسنهایی که نوزاد باید از لحظه تولد دریافت کند کداماند؟
مهمترین واکسنهایی که نوزاد باید بلافاصله پس از تولد دریافت کند شامل سه مورد اصلی است. نخست، واکسن BCG که برای پیشگیری از انواع شدید سل، بهویژه مننژیت سلی و سل منتشر، تزریق میشود. دوم، اولین دُز واکسن هپاتیت B که نقش بسیار مهمی در جلوگیری از انتقال ویروس از مادر به نوزاد و همچنین پیشگیری از مزمنشدن بیماری در سالهای بعد دارد. سوم، قطره خوراکی فلج اطفال (OPV) یا واکسن تزریقی IPV که مطابق برنامه ملی واکسیناسیون کشور تجویز میشود و پایه اصلی محافظت نوزاد در برابر ویروس فلج اطفال است.
این سه واکسن، اساسیترین لایههای ایمنی را برای شروع یک زندگی سالم فراهم میکنند. سایر واکسنهای دوره کودکی نیز بر اساس آخرین نسخه برنامه واکسیناسیون کشوری سال ۱۴۰۴ در زمانبندیهای مشخص ادامه مییابند و تکمیل آنها برای حفظ ایمنی کامل کودک ضروری است.
آیا سیستم ایمنی نوزاد برای دریافت واکسن آماده است؟
بله. اگرچه سیستم ایمنی نوزاد کامل نیست، اما کاملاً قادر است به واکسنها پاسخ مناسب بدهد. واکسنها نسخهای بیخطر از عامل بیماری را به بدن معرفی میکنند و بدون ایجاد بیماری، سیستم ایمنی نوزاد را آموزش میدهند.
برخی والدین تصور میکنند نوزاد «خیلی کوچک» است و باید تزریق واکسن به تعویق بیفتد، در حالی که بهترین زمان همین دوران است. تصور نادرست دیگر این است که «واکسن ممکن است باعث بیماری شود»، اما واکسنها بسیار ایمناند و شواهد جهانی نشان میدهد فواید آنها چندین برابر بیشتر از خطرات احتمالی است.
واکسنها چه عوارضی ممکن است ایجاد کنند؟
عوارض واکسن معمولاً خفیف و گذرا هستند، مانند تب خفیف، بیقراری یا قرمزی محل تزریق. این عوارض طبیعیاند و نشان میدهند بدن در حال پاسخدهی به واکسن است. اما اگر نوزاد دچار تب بالا، بیحالی شدید، گریه غیرقابل آرامکردن یا علائم حساسیتی شدید شد، لازم است سریعاً به پزشک مراجعه شود.
والدین بعد از واکسیناسیون چه مراقبتهایی باید انجام دهند؟
بعد از واکسیناسیون، والدین میتوانند با چند اقدام ساده به کاهش ناراحتی نوزاد و پیشگیری از عوارض کمک کنند. مهمترین کار، برقرار کردن تماس پوستی و شیردهی منظم است؛ این دو، هم نوزاد را آرام میکند و هم به تنظیم بهتر دمای بدن او کمک میکند. در چند ساعت اول، دمای بدن نوزاد باید بهصورت دورهای چک شود و در صورت نداشتن مشکل خاص، پوشاندن لباسهای سبک و خنک ترجیح دارد تا در صورت بروز تب خفیف، بدن بتواند گرما را بهتر دفع کند.
محل تزریق نباید ماساژ داده شود یا تحت فشار قرار گیرد، چون این کار میتواند درد و التهاب را بیشتر کند. اگر در محل تزریق تورم یا قرمزی خفیف دیده شد، میتوان طبق توصیه پزشک از کمپرس سرد ملایم استفاده کرد. در عین حال، اگر تب بالا ادامه پیدا کرد، نوزاد بیقرار بود، خوب شیر نخورد یا علائم غیرعادی مانند بیحالی شدید یا گریه مداوم داشت، مراجعه هرچه سریعتر به پزشک برای ارزیابی و بررسی ضروری است.
اگر نوزاد بیمار باشد، تکلیف واکسن چیست؟
در صورتی که نوزاد در بیمارستان بستری باشد اگر نوزاد از نظر پزشکی پایدار باشد واکسنهای بدو تولد (BCG، هپاتیت B، فلج اطفال) معمولاً در همان بیمارستان برای او تزریق میشوند. اگر اگر نوزاد ناپایدار یا بدحال باشد ممکن است واکسنها موقتاً بهتعویق بیفتند تا وضعیت بالینی به حدی ثابت شود که واکسیناسیون ایمن باشد. بهمحض پایدار شدن حال نوزاد، واکسنها طبق برنامه تکمیل میشوند.
برای بیماریهای خفیف مانند سرماخوردگی یا تب خفیف، واکسن قابل انجام است. تنها در شرایطی مانند تب بالا، بیماری شدید یا وضعیتهای خاص پزشکی، ممکن است پزشک تزریق را به تعویق بیندازد. تصمیم نهایی باید با نظر پزشک باشد.
چه چالشهایی معمولاً باعث تأخیر یا انجام نشدن واکسیناسیون میشود؟
یکی از دلایل مهم تأخیر یا انجام نشدن واکسیناسیون، نگرانی والدین از عوارض احتمالی واکسن است؛ نگرانیای که گاهی تحت تأثیر تجربههای اطرافیان یا مطالب نادرست شکل میگیرد. نقش باورهای نادرست و شایعات منتشرشده در فضای مجازی نیز کم نیست و میتواند اعتماد خانوادهها به برنامه واکسیناسیون را کاهش دهد.
همچنین در برخی مناطق، دسترسی محدود به مراکز بهداشتی، مسافت طولانی یا مشکلات حملونقل، انجام بهموقع واکسنها را دشوار میکند. از سوی دیگر، بیماری شدید نوزاد ممکن است باعث به تعویق افتادن واکسیناسیون تا زمان ارزیابی و تأیید دوباره پزشک شود. مهاجرت یا جابهجایی مکرر خانوادهها نیز میتواند موجب گمشدن کارت واکسن، فراموششدن نوبتها یا ناهماهنگی در پیگیری برنامه واکسیناسیون شود.
در مجموع، آموزش درست والدین، اطلاعرسانی شفاف و فراهمکردن دسترسی آسان و منظم به خدمات بهداشتی، نقش کلیدی در کاهش این چالشها و تکمیل بهموقع واکسیناسیون نوزادان دارد.
پیام شما به والدین در هفته جهانی واکسیناسیون چیست؟
واکسیناسیون یکی از مؤثرترین و ایمنترین اقدامات سلامت در جهان است. با تزریق بهموقع واکسنها، از نوزاد خود در برابر بیماریهای خطرناک محافظت میکنید. اعتماد به برنامه واکسیناسیون، سرمایهگذاری بر سلامت امروز و آینده کودک است.

ارسال نظر